27-09-12

meidoornbessen als hartversterker


De meidoorn wordt al heel lang gebruikt bij verschillende problemen met het hart, zo heeft het o.a. een "regenererend vermogen op de hartspier", m.a.w., het kan een verzwakte hartspier herstellen na b.v. een hartinfarct. Het is meestal de bloesem die bij deze aandoeningen wordt gebruikt en je zult snappen dat, ook al is de meidoorn een zeer veilig kruid, zo een behandeling buiten de 'huis-, tuin- en keuken' oplossingen valt.

Ook de rijpe, rode bessen van de meidoorn hebben een klik met ons hart. Je kan ze gebruiken om er een medicinale wijn van te maken die het wat oudere hart versterkt.
Ook de doorbloeding van de haarvaatjes wordt verbetert, wat interessant kan zijn voor mensen die altijd koude vingers hebben.

Je neemt een fles wijn en je haalt er één glas uit. Wat je daar mee gaat doen mag je helemaal zelf beslissen. De ruimte die dat creëert vul je op met bessen, ongeveer 1/5 deel van de fles, zo'n 50 gram bessen. De bessen kneus je wel eerst even zodat de goede eigenschappen kunnen ontsnappen. Gebruik ook alleen verse bessen. Je kan zowel witte wijn als ook (misschien nog wel beter) een rode wijn gebruiken.
Er gaan ook nog 2 eetlepels honing bij, en je laat de fles rustig 2 weken staan.


De bessen zullen na ongeveer een dag naar beneden gaan zakken en hun kleur verliezen en dan, schrik niet, vormt er zich een vreemd laagje boven de bessen. Je middeltje is niet bedorven, dit is normaal!


Na twee weken zeef je de bessen én het bezinksel eruit door een doek en de wijn gaat terug de fles in.
Drink hiervan nu elke dag een borrelglaasje.

Zitten er nog veel meer meidoornbessen aan de struiken bij je in de buurt?
Ze zijn eetbaar maar zelf vind ik ze niet zo lekker. Ze zijn behoorlijk melig. Je kan er, samen met wat appeltjes, b.v. een jam van koken, die dan natuurlijk ook alle goede eigenschappen van deze hartbeschermende besjes in zich heeft.
Maar denk niet alleen aan jezelf, stop ook een paar zakjes met bessen in de vriezer.
Als het een koude, strenge winter wordt, zullen de vogels je daar zeer dankbaar voor zijn!

24-09-12

vochtige (babybillen)doekjes


Er wordt ons heel vaak iets toegeschoven met de vraag: "Kun je dit ook gebruiken?" En ik, ik zeg altijd maar "ja", vaak zelfs zonder te kijken óf ik het eigenlijk wel gebruiken kan :-). 
Dus vond ik, bij het opruimen van de gangkast, zo'n ooit eens gekregen rol easypull navulverpakking terug. Ik gebruik dat eigenlijk niet, ik ben meer van het vaatdoekje, en zo'n houder waar de rol in moet heb ik ook niet.
Tja, wat moest ik er nu mee. Gewoon maar op het aanrecht zetten, dan komt het vanzelf wel op? 
Of toch eens op internet kijken naar mogelijke andere toepassingen?
Nou, ik had het niet verwacht maar ik heb wel degelijk wat gevonden, bij white house black shutters.
Zij gebruikt het als vochtige babybillendoekjes.

En ze zijn zo gemaakt! Kokosolie, zeepvrije babywasgel (even geleend), en een passende plastic bak met deksel.


Eerst moest de rol doormidden. Ik heb m'n oude keukenmes toch maar even flink scherp geslepen, ik dacht dat ik er een hele kluif aan zou hebben,


maar dat viel heel erg mee!


In een pannetje smolt ik een flinke eetlepel kokosvet en deed er daarna ruim 500 ml lauw water bij én twee ferme scheuten wasgel. 


Het werd helemaal opgenomen door het papier en je trekt de velletjes daarna heel makkelijk uit de rol. (maar daarom heet het natuurlijk ook easy pull :-)
Als de rol wat te droog wordt kun je gewoon nog een beetje water toevoegen.


Het werkt heel goed, als ik nog een baby had dan ging ik ze vast regelmatig maken want dit is veel goedkoper dan de winkelvariant, één rol bevat 60 meter papier!  Deze geef ik daarom maar aan de wasgel-eigenaresse, ze komen daar vast wel op. Met de andere helft ga ik experimenteren met zeep en dettol of zo iets, zodat ik ze kan gebruiken bij de koeien. 

Maar dat lekkere zwitsalluchtje, man, ik schiet helemaal terug naar "the good old eighties".

19-09-12

ginja em aguardente



Toen wij hier net kwamen wonen was ik verrukt van het feit dat er voor het huis een klein kersenboompje groeide. Manlief wilde hem direct kwijt, maar ik heb net zo lang alle gezonde voordelen van eigen verse kersen opgenoemd dat ie overstag is gegaan. Ik ben namelijk gek op zoete, dieprode kersen!
Ik zag mijzelf in het voorjaar genieten van de bloesem........ik zag mijzelf aan het einde van de zomer met een rieten mandje kersen oogsten...........ik zag datzelfde mandje overvol in de keuken staan.........ik zag mijzelf potten vol ingemaakte kersen de kelder in sjouwen........

De realiteit is, zoals wel vaker, minder romantisch, de afgelopen jaren hebben we eigenlijk maar een paar keer een kers van de boom gehad en dat was ook nog eens alles behalve een smaaksucces.
Spreeuwen zijn de boosdoeners, die komen massaal langs als de kersen net rood worden en ze gunnen mij alleen de pitten.


Eerst kon ik daar nog wel enige dankbaarheid voor opbrengen, een kersenpittenzakje was nu immers zo gemaakt maar van de geur van deze warme pitjes werd ik echt niet vrolijk. Bah, wat ruikt dat onaangenaam.

Of ik nu nog zo blij ben met die inmiddels flink uit de kluiten gewassen kersenboom?


Tja......we hebben een houtkachel hè?

Maar terug naar de wat exotisch klinkende blogtitel, het is "slechts" een simpele kersenlikeur, maar echt heel erg lekker!
Het oorspronkelijke recept zou afkomstig zijn van de cisterciënzer monniken, zij gebruikten hiervoor een zure kers, de morel of de kriek. 
En nu komt het:
In Portugal heet de morel de ginja, en is daar sinds de vijftiende eeuw een veel voorkomende vrucht die gewoon in het wild groeit. Halverwege de achttiende eeuw ging men deze ginja combineren met alcohol, met aguardente of te wel "vurig water". En dan krijg je "ginja em aguardente". Er zijn inmiddels verschillende recepten voor deze likeur, die men ook wel liefkozend "ginjinha" noemt.  Ik gebruik het onderstaand recept.

Ginjinha
-150 gram kersen, de pit mag er ook bij (ik had diepvriesfruit)
-70 gram suiker (minder kan ook)
-alcohol tot de kersen onderstaan (ik nam jenever)
-1 kaneelstokje
Alles in een ruime pot doen en minstens een half jaar in het donker laten rusten.
Dan de kersen eruit zeven en een schwarzwalder kirschtorte bakken en van de likeur genieten, maar met mate!

Oh, en mocht je nu behoorlijk onder de indruk zijn van mijn kennis:
ach, het meeste staat gewoon HIER ;-)

16-09-12

denappel bloemen


Zou je willen dat je kon toveren? Dat je een sparappel aanraakt met je toverstaf en dat het dan verandert in een bloem? 
Helaas, dat kan niet hè, maar het voelt wèl een beetje als toveren als deze bloem zomaar tevoorschijn komt. 

Maar eerst moet je even de handen uit de mouwen steken, dus de snoeischaar en het lijmpistool erbij pakken. En dennen- of sparappels natuurlijk, droog en open dus niet net gezocht in een vochtig bos. Ook een stukje vilt en kralen heb je nodig.


Je begint met het lostrekken van de schubben van de sparappel. Dit gaat het makkelijkst als je aan de onderkant begint. Meestal zit er nog een scherp, hard puntje aan, knip dit eraf.


Knip een rondje uit je vilt en begin de schubben van buiten naar binnen op te plakken.



Maak hem zo helemaal vol


en plak een kraal in the middle.


Ook van een dennenappel kun je een bloem maken, 


je hebt er alleen wat meer kracht voor nodig om de schubben los te krijgen. Dit gaat (redelijk) goed met een snoeischaar. Ook deze schubben even recht afknippen.


De bloemen worden op dezelfde manier gemaakt, je kunt zowel de donkere buitenkant gebruiken


als de binnenkant.


Het plakken met een lijmpistool vond ik trouwens niet zo handig, het was veel makkelijker om alleen het patroon in een vlammetje te houden en hiermee langs de schubben te strijken.


Je kunt de bloemen voor allerlei decoraties gebruiken. Ik ga er nog een stelletje maken en dan op een mooie tak lijmen. Mogelijkheden genoeg!

12-09-12

vlierbessen hoestdrank


Behalve voor lekkere jam, siroop en vliersnoepjes, kun je met de vlierbessen ook een goede medicinale hoestdrank maken.

Neem
-2 kg vlierbessen (alleen de rijpe, donkere bessen gebruiken)
-2 à 3 kaneelstokjes
-stukje gemberwortel
-12 kruidnagels
-suiker (oer-, riet-)

Kook 0.75 liter water met de kaneelstokjes, kruidnagels en het in stukjes gesneden stukje gemberwortel gedurende drie kwartier in een pan met de deksel erop.


Na die drie kwartier gaan de vlierbessen er bij en je brengt de massa aan de kook, tot de bessen zijn geknapt.
Laat dan alles uitlekken door een speciaal voor dit doel gekochte of bewaarde theedoek (hij wordt nooit meer helemaal schoon) en knijp de bessen, na afkoelen, zoveel mogelijk uit.


Het sap ga je meten (je krijgt bijna 2 liter van 2 kg bessen) en per 1 liter sap doe je er 250 gram suiker bij. Dit kook je weer op en je giet het direct, kokend heet, in donkere flesjes.

Omdat er, in verhouding tot jam en siroop veel minder suiker inzit, heb je dus ook een veel kwetsbaarder product. Het is daarom erg belangrijk dat je flesjes schoon zijn. Afwasschoon is misschien niet voldoende, kook ze liever even uit.
Neem ook niet te grote flesjes, als het eenmaal aangebroken is moet het binnen een paar dagen op, ongeopende flesjes zijn ongeveer een jaar houdbaar. En plak een etiket op je flesjes, ik ben vaak eigenwijs geweest en mijn geheugen overschat.........

Hier kun je nog meer huismiddeltjes vinden die je kunt maken en gebruiken bij hoest.
Wist je trouwens dat je vlierbessen prima in kunt vriezen? Je kunt dan altijd nog kiezen wat de eindbestemming gaat worden. Ik heb wel eens midden in de zomer een vlierbessenhoestdrankje staan koken omdat alles al op was.

Helaas doen mijn vlieren het niet zo goed dit jaar, weinig bessen en het beetje dat er aan zit is wordt  opgegeten door de vogels. Kijk nou, dat schiet toch niet op?


Daarom was ik heel blij dat ik van deze boom mocht plukken.


Wat een overvloed!!!!!

Heb je nog een paar vlierbessen over dan kan je dit recept uit  "Natürlich gesund mit Holunder" eens proberen (en laat me even weten hoe het smaakt).

Vlierbessensoep

1/2 liter water
300 gram vlierbessen
50 gram honing
sap van 1 citroen
2 eetlepels slagroom
2 eetlepels pistachenootjes

De eerste vier ingrediënten met de staafmixer fijnmaken. De verkregen puré kort opkoken.
Zo heet mogelijk in borden scheppen en garneren met stijf geslagen slagroom en wat pistachenootjes.

't Lijkt me niks.

10-09-12

fimo slakken



Als je twee mensen ziet wandelen waarvan hij omhoog kijkt en zij naar beneden, is het mogelijk dat wij dat zijn. Manlief kijkt altijd omhoog op zoek naar "vreemde" vogels, ik kijkt naar de grond op zoek naar "vreemde" plantjes. We lopen meestal ook niet naast elkaar. Dat wil niet zo goed, als je niet recht vooruit kijkt loop je soms scheef en als we dat beiden op het zelfde moment zouden doen dan kán je elkaar tegen het lijf lopen. Dat is meer dan dertig jaar geleden al eens gebeurd, dus lopen we nu achter elkaar.

Dat aldoor maar naar beneden kijken heeft me trouwens geen windeieren opgeleverd, altijd vind ik steentjes, veertjes, botjes en dat soort dingetjes. Ook veel lege slakkehuisjes, ze liggen in elk plantsoen en ook gewoon in de tuin. Vele ideetjes zijn in me opgekomen hoe die huisjes te hergebruiken, de meeste onpraktisch, of onhaalbaar.
Totdat ik het aangebroken pakje fimo klei weer tegen kwam. 
Als ik nu eens...............

Ik maakte een rolletje,


de voor- en achterkant kwamen iets omhoog en de zijkanten werden wat afgeplat.


Voelsprieten erop,


en huisje passen.


Terwijl de slakken in de oven stonden, poetste ik de vale huisjes op met wat olie.


Het erop plakken van de huisjes ging natuurlijk weer met mijn pistool.
Daarna dennennaalden en andere herfstachtige dingetjes in mijn houten schaal gedaan en de slakken konden aan tafel.

04-09-12

lomografie?


Een poosje geleden...................
Maandagmorgen , iedereen is weg en het huis is ongewoon stil. Tijd voor een kopje koffie. Ik lees in de krant een artikel over lomografie. Ik ken het woord niet maar het is de bedoeling dat je foto's snel maakt, uit de losse hand, zonder na te denken.



Je kunt, volgens hetzelfde artikel, ook fotograferen met rolletjes, je krijgt dan typische lomofoto's.


Wat voor rolletjes ze gebruiken weet ik niet maar ik heb m'n eigen rolletjes in de wc liggen :-).
En je moet er niet bij nadenken, nou, dat past me wel!
Ik ben het direct gaan proberen. (dat is een beetje een afwijking van mij, alles willen proberen)

Ik heb maar een eenvoudige camera en een interessant fotobewerkingsprogramma heb ik ook niet. Knippen en de belichting is eigenlijk het enige waar ik een beetje mee kan spelen. 
Toevallig past de lens precies in de wc rol, nou dat is mooi meegenomen.


Achter huis staat een enigszins verregende dahlia, eens zien of echt elke foto lukt.


Kijk maar even mee als je de tijd hebt.

 

Mooi, die draaiing in de wc rol. De zon begint te schijnen en ik loop de tuin in om nog meer foto's te maken.











Het is leuk om te doen! Erg leuk. 
Enthousiast wil ik verder gaan maar zie, vanuit mijn ooghoek, de buurman aan komen lopen. 
Gauw naar binnen.............,
't is toch wel een beetje verdacht als je met een wc rol door de tuin loopt.

03-09-12

potpourri lamp


Ken je het "nieuwe schriftjes" gevoel?
Vlak voordat je de eerste letter op het papier gaat zetten beloof je jezelf om netjes te gaan schrijven. Niet alleen op het eerste velletje maar in het hele schrift. Een nieuw begin en het begint NU!

De wisseling van de seizoenen roept bij mij een soortgelijk gevoel op.
Het is een nieuwe periode die aanbreekt met de mogelijk om de seizoensgebonden activiteiten optimaal te benutten.

Nu staat de herfst weer voor de deur. Het zonlicht wordt al anders, minder intens, en de dagen worden merkbaar korter.
Er ontstaat dan vanzelf de behoefte om dat te gaan compenseren met kaarslicht en (schemer)lampjes. Lichtjes waar we een goed gevoel van krijgen want licht hebben we nodig.

Ik ben dus maar eens de kelder ingedoken op zoek naar mijn grootste weckfles van 2 liter om er een potpourri lamp van te maken.
Ik heb een haat-liefde verhouding met gekochte potpourri. Het materiaal vind ik erg mooi, al die verschillende vormen die je prima voor heel veel andere knutseldingen kunt gebruiken, maar de geur van sommige zakjes............ als je regelmatig etherische olie ruikt dan is het toch een beetje erg nep. Ik probeer dus iets te vinden waarvan de geur me aanstaat want door de warmte van de lampjes wordt het ook nog eens versterkt.

De lamp maken is heel eenvoudig. Je hebt een grote glazen pot of vaas nodig, een lapje stof of een servet, wat bindmateriaal en evt. iets om het te versieren. En natuurlijk kerstlampjes.


In de pot doe je eerst een laagje potpourri, dan wat lampjes en je vult de ruimte op. Steeds zo doorgaan tot de pot vol is maar het moet wel een beetje luchtig blijven. 
Dan een lapje erover zodat de warmte en de geur eruit kunnen en het stof buiten blijft. Als de geur zwakker wordt kun je door het stof heen een paar druppels etherische olie toevoegen. Voor een mooi resultaat steek je ook nog de stekker in het stopcontact :-).


Ik ga er denk ik binnenkort ook nog één maken met allemaal gedroogde herfstbladeren en een passende etherische olie.
Of zal ik denneappels nemen..............
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
01 09 10 11 12
Blogging tips