30-09-13

brandende flessen?



Als je graag eens een beetje origineel uit de hoek wilt komen zijn "brandende flessen" misschien een aardig idee. In principe kun je in elk glazen voorwerp dat stuk mag een kaars maken, mosterdpotjes, ketchupflessen of wijnflessen behoren allemaal tot de mogelijkheden. Zo kun je een kaars maken wat helemaal speciaal bij de ontvanger past, zoals ik deed met dit alcoholvrije biertje.

Je begint met het afweken van de etiketten in wat lauw water. In de meeste gevallen kun  het etiket er zo afhalen en het laten drogen (op de kop).
Omdat je geen gaatje in de bodem kunt maken om je kaarslont door te schuiven gebruik je iets zwaars als een moer, schroef, spijker etc. Hier maak je het kaarslont aan vast en dit laat je tot op de bodem zakken. Door het gewicht kun je het lontje aardig recht in het midden krijgen. Zet ook  de  bovenkant vast met b.v. een satéprikker (als je nooit eerder kaarsen hebt gemaakt kun je ook even hier kijken).



Het vinden van de juiste kleur kan een hele uitdaging zijn. Ik had nog een flinke rest lichtbruin kaarsvet en heb het iets donkerder gemaakt met de buitenkant van een, speciaal voor dit doel gekochte, goedkope bordeaux-rode kaars.
Je kan dat er namelijk zo afschrapen met een mes. 
Je smelt het kaarsvet weer au bain-marie in een oud blikje. Voor zo'n kleine opening als de hals van een bierflesje is het trouwens wel handig als je ook even een schenktuitje aan je blikje maakt door het blik wat naar elkaar toe te knijpen.


Als je tevreden bent over de kleur, en ook zeker weet dat je genoeg gesmolten kaarsvet hebt om de fles in één keer te kunnen vullen, laat je het vet eerst een tijdje wat afkoelen. 
Als het kaarsvet aan de binnenkant  van het blik een beetje begint te stollen kun je je flesje vullen. Laat hem dan minstens 12 uur helemaal hard worden.

En dan komt het spannende moment! Hoe zal het er uit zien?
Leg het flesje tussen twee kranten en geef er een zachte tik op met een hamer. Je flesje hoeft niet helemaal stuk, één keer rond om is voldoende, grote delen kun je er zo uit laten glijden. De grote stukken glas kunnen dan zo in de glasbak. (En ik weet het, er zijn ook bierflesjes waar geen statiegeld op zit, dat is dan natuurlijk een nog handiger keuze ;-)
Controleer ook even je kaars op achtergebleven piepkleine stukjes glas.


Dan kun je de etiketten er weer opplakken met een niet ontvlambare lijm. Als de etiketten niet mooi zijn opgedroogd kun je ze eerst strijken. 
Om veiligheidsredenen plak ik meestal het halsetiket er niet weer op.

26-09-13

meubel olie


Op de site van diy home world kwam laatst een, voor mij handige, tip voorbij.
Met spectaculaire foto's werd getoond hoe je lelijke krassen in hout kunt inwrijven met een mengseltje van half azijn en half olijfolie. De krassen zouden ineens veel minder zichtbaar worden. 
Nu geloof ik niet direct in zulke "tovermiddeltjes", maar proberen kon geen kwaad dacht ik zo, want krassen genoeg hier.

De azijn en de olijfolie deed ik in een potje met schroefdeksel zodat ik goed kon schudden.
Met een doekje met een beetje van dit mengsel ging ik over de krassen op het deurtje van het dressoir en ziehier het resultaat:


Dat was al een hele verbetering.

En kijk eens naar dit werkblad:



Hoe simpel kan het huishouden soms zijn!

23-09-13

zelf maken: deodorant



Je eigen deodorant maken is heel eenvoudig en niet duur. Het werkt super goed en bevat geen aluminium chloorhydraat, een stof waar op internet veel over is te vinden. Zo zijn er veel berichten die melden dat deze stof, die bijna in alle deodorantmerken voorkomt, borstkanker zou kunnen veroorzaken. Maar je kunt evenveel (ook goed onderbouwde) artikelen vinden die dit dan weer tegenspreken. Ik, als leek, weet het juiste antwoord dus niet en het is ook absoluut niet mijn bedoeling om daarover te gaan discussiëren, hier zit het gewoon lekker NIET in.

Het recept dat ik gebruik kun je op veel andere sites ook terugvinden al variëren de verhoudingen soms wel wat.

Je neemt:
-3 delen kokosolie
-2 delen baking soda (zuiveringszout)
-1 deel maizena
- indien gewenst (en aanwezig) enkele druppels etherische olie naar keuze.

Alle ingrediënten goed doorroeren en je deo is al klaar. Een enkele keer is iemand gevoelig voor één van de bestanddelen, meestal het zuiveringszout. Je kunt er dan ook voor kiezen om alleen kokosoliete gebruiken.

Een klein beetje met je vingers opsmeren  is in de meeste gevallen genoeg om de hele dag vrij te zijn van een zweetluchtje.



Kokosolie of kokosvet
Is anti-bacterieel en dus een belangrijk onderdeel. Immers, de karakteristieke zweetgeur wordt veroorzaakt door bacteriën. Ook heeft het huidverzorgende kwaliteiten.
Er is een kokosolie die naar kokos ruikt (extra vierge) maar ook een ontgeurde variant.
Het smeltpunt van dit vet ligt bij ongeveer 25 graden, op warme dagen kun je het dus beter in de koelkast bewaren, het aanbrengen van een vloeibare deo met de hand is alleen voor gevorderden ;-) en zou voor een verkeerd begin van de dag kunnen zorgen.
(Wist je trouwens dat, behalve om mee te bakken en braden, dit kokosvet óók een goede gezichtscrème is? Het gaat namelijk de veroudering tegen. Je moet dan wel de "extra vierge" gebruiken.)

Baking soda


Te koop bij de toko, meestal in deze verpakking.
Het schijnt dat de AH en de Etos het tegenwoordig ook verkopen, maar wordt niet boos op me als je het daar niet kunt vinden.
Het is een product waar je nog veel meer (huishoudelijke) klusjes mee kunt klaren.



Etherische olie

Ook wel "essentiële olie" of "vluchtige olie" genoemd en niet absoluut noodzakelijk.
Als je het wel wilt gebruiken in je eigen gemaakte deodorant zorg er dan voor dat je "echte" etherische olie gebruikt en niet zomaar een geurtje wat je in een brandertje kunt gebruiken.
Meestal is de prijs een goede aanwijzing al zal een enkele handelaar zich niet schamen om een versneden olie toch duur te verkopen.

Deze deodorant is niet de enige manier om op een natuurlijke manier onprettige zweetluchtjes tegen te gaan.
Heb je zelf een andere methode? Ik zou het leuk vinden als je je ervaringen / recepten hier met iedereen zou willen delen.

16-09-13

éénpans pasta


Al speurend op het wereldwijde web kom je de leukste dingen tegen. Zo zag ik hier op de site van Martha Stewart een recept voor spaghetti waarbij je alles in één pan doet, dit aan de kook brengt en hup, na 10 minuutjes kun je eten. 
Heel anders dus dan zoals wij zijn "opgevoed", eerst een GROTE pan met VEEL water aan de kook brengen en hier de pasta in gaar koken en dan het overtollige water weer weggooien terwijl in een andere pan de pastasaus wordt klaargemaakt.
Natuurlijk moest dit recept uitgetest worden en natuurlijk moest er ook een kleinigheidje aan veranderd worden. Zo heb ik het zout vervangen door een bouillonblokje en doe ik er nu ook wat paprika en preiringetjes bij.
Op bovenstaande link is trouwens ook een kort filmpje te zien van het hele proces.

In één pan gaat:
-350 gram spaghetti
-350 gram tomaten in stukjes ( + evt. paprika blokjes, dunne reepjes prei)
-1 gesnipperde ui
-2 of 3 uitgeperste teentjes knoflook
-iets peper en/of paprikapoeder (of andere kruiden)
-2 takjes basilicum
-flinke scheut olijfolie
-1 bouillontablet
-750 ml water


Breng alles aan de kook op een vrij hoog vuur en roer regelmatig.


Laat het, nadat het kookt, nog 10 minuten (na de geadviseerde 9 minuten was het nog erg al dente) flink doorkoken terwijl je blijft roeren. 


Als het klaar is is al het water (met smaakstoffen) opgenomen door de spaghetti.


Smakelijk en erg makelijk te maken! Een blijvertje.

11-09-13

heksenhoedjes met rozemarijn



Maak een eenvoudig koekjesdeeg, (ik noem het 1-2-3 deeg ;-), van 
-50 gram suiker
-100 gram boter
-150 gram bloem
-om een iets elastischer deeg te krijgen gaat er een krieleitje door, of een half ei
-als je dat nodig vindt een snufje zout
-2 eetlepels héél fijn gesnipperde verse rozemarijn


Rol dit uit tot een platte lap en snij er croissantvormige driehoekjes van.


Rol de brede kant één keer om en laat de zijkanten iets uitlopen. 
Maak een knikje in de punt.


Leg een rozemarijn blaadje net boven de rand van de hoed en bak de koekjes ongeveer 30 minuten bij 140 graden.

De koekjes zijn echte toverkoekjes, rozemarijn heeft namelijk een opwekkende werking. Het kan dus maar zo zijn dat je, na het eten van deze koekjes, super geconcentreerd en wakker bent!

Heb je veel rozemarijn?
Stop dan eens wat takjes in de honing en laat het een aantal weken trekken. Hmmmmm!!!


Maar misschien hou je meer van de magie van de Kerstman?

09-09-13

low budget cactus



De in Nederland beschermde (grote) kaardebol (Dipsacus), voelt zich al meer dan twintig jaar heel prettig bij ons in de tuin.
Veel planten moeten wij helaas verwijderen, ze staan, mede door hun omvang, gauw behoorlijk in de weg.


Al in de Middeleeuwen worden de bloemen van deze kaardebol gebruikt voor het ruw maken van gevilte wollen weefsels (dus niet voor het kaarden van wol, daar zijn de stekels niet sterk genoeg voor). Later zijn er voor dit doel zelfs speciale machines ontwikkeld die dit werk een stukje eenvoudiger maakten maar.......... wel nog steeds met de kaardebolbloem als "belangrijkste ingrediënt"!
Ik moet misschien maar eens afreizen naar Tilburg, in het Nederlands Textielmuseum aldaar zou nog een dergelijke machine staan. Lijkt me heel interessant om eens te bekijken!

De kaardebol staat tegenwoordig ook in de belangstelling als mogelijke hulpbron bij de ziekte van Lyme.
Iets dat ik toch maar op mijn to-do lijstje heb gezet voor volgend jaar, genoeg kaardebollen over in de tuin.

Behalve als welkome voedselbron in de wintermaanden  voor de distelvinken of putters,


is er met deze uitgebloeide bloem ook leuk te knutselen. Maar draag dan wel beschermende handschoenen want  oooh.....wat zijn ze scherp!!



Om een "cactus" te maken hoef je alleen die groene sprieten eraf te knippen en de bol in een potje te zetten.
Klaar ;-).



Ben je iets creatiever dan trek je je wandelschoenen aan en gaat op zoek naar de bloemen van de grote Klit (Arctium lappa), óók al zo'n prikker. 



Deze bloemen kun je, zonder enige hulpmiddelen, zo vastklitten aan de kaardebolbloem.
(Je weet natuurlijk allang dat het klittenband een uitvinding is van een aardige Zwitserse meneer die, omdat de klitbloemen zo ontzettend moeilijk te verwijderen waren uit de vacht van zijn hond, op het idee kwam om er dit sluitingssysteem van te maken.)



Net echt hè?

En als je hem nu héél goed verzorgt................

02-09-13

walnoten tapenade



Het is alweer een paar maanden geleden dat een vriendin mij zomaar meevroeg naar een cursus van Rineke Dijkinga.
"Echt iets voor jou", zei ze, en ze had gelijk. 
Een hele morgen kregen we uitleg over "voeding voor een gezond hart", niet alleen wat je zou kunnen eten maar vooral waarom!
Om het allemaal nog interessanter te maken kregen we tussendoor regelmatig een hapje, gemaakt met ingrediënten die net besproken waren. Lekkere hapjes, want iets kan nog zo gezond zijn, als het niet goed smaakt zul je niet gauw geneigd zijn om het regelmatig op tafel te zetten.
Eén van de hapjes was deze walnoten tapenade, en erg lekker!
Ik heb na afloop aan Rineke gevraagd of ze er bezwaar tegen had als ik een recept van haar hier op mijn weblog zou zetten.
Dat vond ze gelukkig prima! Dit recept staat trouwens ook op haar site.

Nodig:
-100 gram walnoten
-2 eetlepels zonnebloempitten
-5 zongedroogde tomaten
-2 takjes verse basilicum
-5 takjes peterselie
-een flinke scheut walnootolie
-beetje zout en peper
-scheut citroensap



Bereiding:
De walnoten in de blender doen. Als deze fijn zijn, de zonnebloempitten erbij doen. Vervolgens de in stukjes gesneden zongedroogde tomaatjes, verse basilicum en peterselie toevoegen. Daarna olie, zout, peper en citroensap naar eigen smaak toevoegen.

Mijn blender vindt het prima om de droge ingrediënten te vermalen, zodra ik er echter een scheutje olie bijvoeg loopt hij vast. De olie voeg ik daarom pas in het potje toe

Waarom zou je deze tapenade maken?


Ze heeft ook een boek geschreven: Weten van (h)eerlijk eten, met veel recepten voor elk moment van de dag, steeds met deze gezondheidstips erbij. Achterin het boek volgt dan ook nog een apart hoofdstuk met wetenswaardigheden over voedingsmiddelen.


Ik heb het boek gekocht. Als het hier dus even stil is.............

Over gezonde voeding gesproken......
Wij verkeren in de gelukkige omstandigheden dat wij veel van onze groente zelf kunnen kweken. Het kost veel tijd maar je krijgt er veel voor terug, soms zelfs te veel ;-).
Zo doen de kolen het dit jaar prima, er zijn er meer dan genoeg! We kunnen dus met enige regelmaat een (bloem)kool weggeven. In de regel in dank aanvaard maar een enkele keer krijgen we achteraf het "verwijt" dat er rupsen in zaten.........


of andere vraatsporen.


Tsja, zo gaat dat natuurlijk als je niet spuit. Eigenlijk moet je blij zijn met deze iets aangevreten groenten. Niet alleen omdat er geen gif op zit en het dus biologisch is, maar juist omdat ze "nog iets extra's" hebben.
Wat dat is?

Nou, bij gevaar en onheil van buitenaf, zoals schimmels, rupsen, vraat enz, gaat de plant zichzelf hiertegen beschermen dmv de aanmaak van bepaalde fytochemische stoffen. En juist deze stoffen spelen een belangrijke rol in de strijd tegen kanker!
Hoe meer de plant dus belaagd wordt, hoe meer hij deze stoffen aan zal maken. Met andere woorden: hoe minder wij de plant "helpen" met gif, hoe meer de plant ons kan bieden.
Laat ze dus maak komen..............

van het www
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
01 09 10 11 12
Blogging tips