12-09-2011

vliersnoepjes


Het is al meer dan 2500 jaar bekend dat vlierbessen niet alleen lekker zijn maar ook veel hulp kunnen bieden bij o.a. griep, koorts en verkoudheid. Men noemt de vlier dan ook wel "de medicijnkist van het volk".
Met de bessen kun je behalve lekkere jam (met appel) en siroop ook snoepjes maken.



Pluk hiervoor alleen de zwarte bessen, de groene zijn niet zo gezond voor je. 
In niet rijpe en in rauwe ongekookte vlierbessen  zit nl. blauwzuur, wat misselijkheid en braken kan veroorzaken. Niet iedereen is hier trouwens gevoelig voor. Tijdens het koken verdwijnt dit blauwzuur.
In plaats van het vervelende werkje om de nog niet helemaal rijpe bessen er uit te plukken, kun je ook alle bessen in een bak met water doen. De rijpe bessen zakken naar de bodem, want ze zitten vol met suiker en hebben daardoor een groter soortelijk gewicht dan water, de onrijpe bessen blijven drijven. Je kan ze er nu zo afgieten. 

Om de snoepjes te maken maak je eerst een kruidenaftreksel met een pijpje kaneel, 5 kruidnagelen en wat gember op een halve liter water. Laat dit een half uurtje sudderen met de deksel op de pan, en zeef dan de kruiden eruit. Doe hier de bessen bij, ongeveer 1 kg per halve liter aftreksel, en laat alles even zachtjes doorkoken. 
Zeef dan de bessen door een doek en vang het sap op. Meet hoeveel sap je hebt. Je kunt persen om meer sap te krijgen.


Breng het sap weer aan de kook met ongeveer dezelfde hoeveelheid suiker (bruin, wit, kandij, oersuiker).
Je hebt nu vlierbessensiroop. Voor snoepjes laat je het zachtjes, (het kookt makkelijk over sprak zij uit ervaring), inkoken, dit duurt minstens een uur, vaak nog langer. Het is klaar als een druppel op een schoteltje hard wordt en niet meer plakt als je het aanraakt.


Stort het dan op een met olijfolie ingevet bord en laat het bijna helemaal afkoelen. Haal er dan steeds een stukje vanaf, een schaar is hierbij handiger dan een mes, en maak er balletjes van die je door de poedersuiker rolt. 


De eerste dag moet je ze een paar keer omdraaien en weer bestuiven met poedersuiker, ze plakken nog makkelijk aan elkaar. Daarna in de koelkast afgedekt bewaren en vooral in het begin regelmatig even schudden. Je kunt ze als zuigtablet gebruiken bij een zere keel of nemen als je je grieperig voelt (of als je geen griep wilt krijgen, want vlier werkt zowel preventief als curatief).

Dr. Madeleine Mumcuoglu, een viruloge, heeft in 1993 tijdens een griepepidemie in Israël bewezen dat de vlierbes anti-virale eigenschappen bezit. Na drie dagen was 90% van de mensen die een vlierbesextract hadden genomen weer gezond, terwijl dit pas bij de placebogroep na één week was. Haar middel, Sambucol, was voor 99% effectief in de bestrijding van H5N1. 

Nog een klein verhaaltje uit een boek van 1621:
Er was eens een koning, die op jacht in het bos verdwaalt en terecht komt bij een hutje, waar een bejaarde man voor de deur zit te treuren. De koning vraagt hem naar de reden van zijn verdriet. 
"Mijn vader heeft me geslagen!" is het antwoord.
De koning, nieuwsgierig naar de vader, want hoe oud moet die wel niet zijn, gaat naar binnen en verneemt daar dat de vader de zoon heeft geslagen omdat hij de grootvader te hard op de bank had neergezet! Hoe kwamen deze mannen aan zo een ongelooflijk lang leven? De koning vroeg het hen. Ze aten alleen brood met zout, melk en kaas en vlierbessen!

09-09-2011

beukenoot kabouters


Nodig:
  • lege napjes van de beuk
  • stukjes vilt
  • houten kralen
  • naald en draad
  • lijm


Knip een rondje en een driehoekje met een ronde onderkant uit het vilt.


Zorg dat er een recht opstaand steeltje aan het napje zit, anders valt de kabouter straks voorover.


Steek het kraagje door het steeltje (even 'voorboren' met een dikke naald).


Zet de kraal met een beetje lijm vast op het kraagje,


en naai het mutsje aan elkaar. Zet dit ook met wat lijm vast op het hoofdje.


07-09-2011

stokroos thee


Van de bijna geurloze bloemen van de stokroos (Alcea rosea) kan een thee gezet worden die je kunt drinken bij hoest en bronchitis. De bloemen werken namelijk bij slijm in de luchtwegen. 
Het maakt niet uit welke kleurvariatie je neemt.



Ze zijn er ook in diep paars, geel en wit. Hoe donkerder de bloem, hoe meer kleur de thee natuurlijk zal hebben.
Neem voor één kopje twee bloemen die net open zijn, inclusief het groene kelkje. 
Kokend water erover en een vijftal minuten laten trekken. Het is een zeer veilig kruid, je kan er drie kopjes per dag van drinken. De bloemen kun je ook drogen en aan je eigen theemengsel toevoegen voor wat extra kleur.


De slijmstoffen in de bloemen hebben niet alleen een verzachtende werking op de slijmvliezen van mond, keel, maag en darmen, maar ook op de slijmvliezen waar ze niét direct mee in contact komen zoals de luchtwegen, (door een "reflex-actie" via de nervus vagus). Er vormt zich een dun slijmlaagje die het rauwe gevoel bij bronchitis kan verlichten, de hoestprikkel kan verminderen en de genezing van het onderliggend slijmvlies bevordert.



De stokroos is nauw verwant aan heemst en kaasjeskruid, die een soortgelijke werking hebben. Alhoewel de stokroos in de huidige kruidengeneeskunde niet veel meer wordt gebruikt, lijkt er uit recent onderzoek naar voren te komen dat de werking mogelijk zelfs actiever is dan de werking van heemst.

De stokroos is een tweejarige plant die je zelf eenvoudig kunt opkweken uit zaad. Als je het rijpe zaad nu zaait (augustus/september), kan de plant, afhankelijk van het weer, het volgende jaar al bloeien. Zaai je de zaden in de lente, dan zal alleen het blad zich ontwikkelen en moet je nog een jaartje geduld hebben.
Geef de stokroos wel een zonnige plaats en knip de uitgebloeide bloemstengels af.

.........................................................................................................................

Een beetje jaloers lees ik op een weblog uit Zuid-Afrika hoe blij ze zijn met de eerste voorjaarsbloemen en al het andere ontluikende groen. Maar wat zie ik op ons weggetje als ik een eindje ga fietsen nadat de ochtendmist is opgetrokken.............


vlierbloesem.



Hoezo herfst?

05-09-2011

rode bieten wecken


Voor 4 potten van een liter heb je ongeveer nodig:

20 gare rode bietjes, gekookt met 1 theelepel zout
125 gram suiker
7,5 dl water
3,75 dl wijnazijn
4 uitjes (of meer als je dat lekker vindt)
laurierblaadjes

De bietjes in blokjes of plakken snijden en in de glazen leggen.
Het water met de suiker aan de kook laten komen en de suiker volledig op laten lossen, eventueel afschuimen en de wijnazijn toevoegen. Alles af laten koelen. 
De uienringen op de bietjes leggen en een laurierblaadje erbij steken.
De glazen tot 1 cm onder de rand vullen met de azijn-water oplossing en sluiten met ring en klem.
Doe ze in de weckketel of grote pan en breng het water aan de kook. Laat ze 30 minuten zachtjes doorkoken en haal de glazen uit het water. De volgende dag mag je de klemmen verwijderen en controleren of het deksel vast zit.


Mogelijkheid 2:
Leg de in stukjes gesneden gare bietjes in een pan en overgiet ze met een suiker-azijn oplossing: 500 gram suiker op 1 liter azijn. Doe in een neteldoek (of koffiefilterzakje) een paar kruidnagels, enkele mosterdkorrels en een stukje hele gember. Het zakje dichtbinden (filterzakje dichtvouwen en sluiten met een paperclip) en het zakje een nacht mee laten trekken in de pan met bietjes. De volgende dag de bietjes in de glazen doen met de azijnoplossing maar zonder de kruiden. Per glas een laurierblad insteken en ook 30 minuten inmaken bij 100 graden.

Bietjes zijn erg gezond. We zouden ze eigenlijk veel vaker moeten eten. 
Klik hier voor de 8 redenen om regelmatig rode bietjes te eten.

02-09-2011

wol verven met karmozijnbes



Tegen de zijgevel groeit bij ons de karmozijnbes (Phytolacca sp), een prachtige plant die je niet gauw over het hoofd ziet.


De rode besjes zien er aantrekkelijk uit en ik heb natuurlijk allang gegoogled over eventuele eetbaarheid. Maar nee, de plant is giftig. D.w.z. de jonge scheuten schijnen gegeten te kunnen worden zolang ze nog geen spoortje rood vertonen, dat deden de oorspronkelijke bewoners van de V.S., maar de rest is giftig. Ik begin er dus niet aan ondanks dat er ook helende eigenschappen in verborgen zitten. 
Een overdosis van de besjes kan leiden tot hevig braken, raar is het als je dan leest dat Portugese wijnboeren hun Port donkerder van kleur maakten met het sap. Ik mag hopen dat als ze dat nog steeds doen dit goed gecontroleerd wordt.
Paracelsus zei het al "......alleen de dosis bepaald dat iets gif is".
Ook zou de plant een fatale uitwerking hebben op slakken, lees je ergens anders weer dat hij zelden tot nooit wordt aangevreten...........tja, die slakken zijn ook niet van gisteren.

Je kan er wel een mooie kleur uit halen voor je wol. Een beetje terra wordt het. Het recept gaf aan dat je voor 150 gram wol 500 gram bessen nodig hebt. Maar die bessen kun je helemaal niet plukken, ze zitten zo vast op de plant dat je ze stuk knijpt.
Ik had bijna 100 gram wol en nam 10 hele bloemstengels. Ik heb dus geen idee hoeveel gram besjes dit zijn.


Zo in het water met de natte wol erbij en per 150 gram wol 10 gram wijnsteenzuur (tartaric acid).


De wol langzaam aan de kook brengen en twee uur zachtjes doorkoken (eigenlijk moet de watertemperatuur niet boven de 90 graden komen, maar dat is niet te doen op een houtvuurtje).


Het water wordt bruin, de besjes worden groen en de wol wordt terrakleurig.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
01 09 10 11 12
Blogging tips