fijne paasdagen

en hopelijk wat zon ;-)

zoethout

Ook zoethout, met de tongbrekende naam Glycyrrhiza glabra, kent een hele lange traditie als geneeskruid. Aanwijzingen daarvoor dateren van ver voor onze jaartelling!

De naam "zoethout" kan wat verwarrend werken, het lijkt namelijk ook op een stukje hout, een takje, maar het zijn juist de wortels van de oudere struiken die worden gebruikt.

Je kan zoethoutthee in zakjes kopen in de winkel, ook de hele wortels worden soms daar verkocht. Bij de natuurvoedingswinkel of in speciale kruidenwinkels is ook gesneden zoethoutwortel te koop.

Meestal wordt zoethout gedronken in combinatie met andere kruiden, of eigenlijk, andere kruiden worden vaak "aantrekkelijker van smaak" gemaakt door toevoeging van wat zoethoutwortel. 

De wortel heeft een uitgesproken, dropachtige, smaak, je vindt het lekker of je gruwt ervan!

De zoethoutthee die je in de winkel koopt, zet je meestal als "gewone" thee, kopje kokend water, zakje erin en even laten trekken. 

Medicinaal wordt vaak ook een "decoct" gebruikt, wat niet meer of minder betekent dat de wortel wordt gekookt. Hij is dat sterker van smaak en er zullen meer, dan wel andere, inhoudsstoffen in de thee zitten.

Hoe je je thee ook wilt zetten, gebruik niet meer dan 2 kopjes per dag en niet langer dan 6 weken achter elkaar.

Waar kan deze thee bij helpen?
Omdat zoethout ontstekingswerend en pijnstillend werkt op het maag- en darmslijmvlies, kan het helpen bij gastritis en enteritis. Ook maagkrampen, winderigheid en misselijkheid kunnen verbeteren door het gebruik, want zoethout werkt ook ontkrampend en spijsverteringsbevorderend.
Probeer deze thee ook eens als je erg moet hoesten, met veel taai slijm.

Als je last hebt van een slechte adem en/of aften in je mond kun je ook zoethout gebruiken.
Je kunt er een gorgelmiddel mee maken. Doe daarvoor 50 gr. fijn gesneden wortel in een glazen potje en giet er een halve liter witte wijn over, Laat dit twee weken staan. Er kan, net zo als bij de meidoornbessen op wijn, ook bij dit zoethout zo'n raar uitziend laagje in het potje komen. Dit kan geen kwaad. Als je het na twee weken door een koffiefilter zeeft, zul je een heldere vloeistof krijgen.
Gorgelen doe je twee maal daags met 2 eetlepels van deze wijn op een glas water.

Wanneer moet je oppassen met zoethoutthee?
Als je last hebt van een te hoge bloeddruk is het gebruik van zoethout niet zo verstandig.
Over het algemeen moet je, als je lichamelijke klachten hebt die echt door een arts behandeld  (moeten) worden, oppassen met het gebruik van kruiden anders dan voor culinair gebruik. Ook als je medicijnen slikt kun je kruiden beter alleen in overleg met je behandelarts gebruiken.

Zoethout is natuurlijk ook een belangrijk onderdeel van drop. Drop ontstond toen apotheker Georg Dunhill in 1766, naar aanleiding van een oude formule, bloem en suiker aan een extract van zoethout toevoegde.
Een kleine daad met grote gevolgen!

In de voetsporen van Mr. Dunhill ;-)
Een klein experimentje kon natuurlijk niet uitblijven. Ik maakte ook dropjes!
Nodig:
-1 zoethoutstokje in stukjes (= 1flinke eetlepel stukjes)
-250 ml water
-3 theelepels bruine suiker
-1 theelepel salmiakpoeder
-1 blaadje gelatine
-3 theelepels tarwebloem
Kook de stukjes wortel in 250 ml water in een ruime pan gedurende 5 minuten. Zeef de stukjes er uit en damp het extract in tot er nog zo'n 50 ml. over is. Voeg dan de bruine suiker en het salmiakpoeder toe. Laat het velletje gelatine ondertussen 5 min. weken in wat water. Maak een papje van de bloem met 2 eetlepels water. Roer dit door het papje, pas op voor klontjes en aanbranden.
Laat nu het papje op een ingevet stukje aluminiumfolie glijden en laat het afkoelen.

Het lijkt wel wat op je lever :-).

Snij het na afkoelen in stukjes en laat het een paar dagen uitharden.

Het smaakt echt naar een dropje, maar om dit nu vaker te doen..............

boontjes-gebak

"Er zijn vele wegen die naar Rome leiden" en dat gaat zeker op voor taart en gebak! Zo veel verschillende mogelijkheden met allemaal een smakelijk resultaat.

Wij eten sinds kort af en toe een stukje bonentaart en vinden dit zo lekker dat we haast niet kunnen wachten tot de chocola er bovenop hard is geworden ;-).
Die chocolade is eigenlijk niet eens nodig, want zónder smaakt deze traktatie ook bijzonder goed (al zou je dat aan de hand van de ingrediënten misschien niet direct denken).

Hier schreef ik al eens een stukje over de bonentic van manlief.
Maar, ook al eten wij regelmatig chili con carne, bonensoep, bonenschotels en wat al niet meer, ik kom er niet doorheen! Er zijn gewoon teveel boontjes.
"Kun je er dan niet nog iets anders mee, ze zijn toch heel gezond?" was een vraag van hem die mij prikkelde om eens verder te kijken dan mijn neus lang was.
En ja.........je kunt er veel meer mee, zelfs taarten bakken, al zijn er veel recepten waarbij er héél veel suiker nodig schijnt te zijn om een eetbaar resultaat te krijgen.
Ik ben dus lekker aan het experimenteren gegaan en dit is nu mijn "basisrecept".

Nodig:
-250 gram gekookte (witte) bonen
-5 eieren
-15 druppels stevia-extract (heb je dat niet gebruik dan extra honing)
-1 flinke theelepel vanille-extract 
-100 gram honing
Doe dit alles in de blender, of gebruik de staafmixer, en maak een klont vrij beslag.

Doe er dan bij in:

-40 gram gesmolten kokosvet (heb je dat niet gebruik dan olijfolie o.i.d.)

-70 gram (spelt)bloem

-1/2 theelepeltje zout

-2 theelepels bakpoeder

Meng alles weer goed door elkaar en schenk het dan in een ingevet bakblik met bakpapier op de bodem. Het is een heel vloeibaar deeg! In ingevette muffinvormpjes gaat het ook prima.

Dan in de oven bij 170 graden, 45 minuten zouden voldoende moeten zijn maar controleer dit even met een breipen of satéprikker.
Een dun chocolade laagje er boven op kan, maar experimenteer ook eens met nootjes erdoor of bedenk iets anders spannend :-), want er leiden immers vele wegen naar Rome!

instant vanille-pudding

Ik heb in onze grote keukenkast een pot zelfgemaakte kant en klare puddingpoeder staan, niet alleen omdat het makkelijk is in gebruik maar ook omdat, naarmate het langer staat, de vanillesmaak intenser wordt. Hoe langer dit poeder staat, hoe sterker de smaak, wat trouwens niet wil zeggen dat de pudding die je direct na het mengen maakt géén smaak heeft.

Om echte vanille poeder te maken heb je de volgende ingrediënten nodig:

-120 gram suiker (meer kan - minder mag)
-80 gram maizena
-60 gram (1 zakje) melkpoeder

-2 vanillestokjes

Haal het zaad uit de vanille en meng dit met de andere ingrediënten.
Steek dan de stokjes in het poedermengsel, ze geven nog heel lang een goede smaak af en kunnen ook weer in je eventuele volgende potje, samen met de nieuwe stokjes.

Om pudding te koken neem je ongeveer 60 gram puddingpoeder (mede afhankelijk van hoe dik je je pudding / vla wilt en hoeveel suiker je hebt gebruikt), op een halve liter melk. Met een gedeelte van de melk maak je van het poeder een papje. De resterende melk aan de kook brengen en dan het papje, goed roerend, toevoegen en nog zo'n 3 minuten zachtjes door laten koken.

De pudding kan zowel warm als koud gegeten worden (en zie je de kleine zwarte stipjes?)

Maar niet alleen voor de pudding is dit erg lekker, ik gebruik het ook wel eens als vulling voor kleine eigengebakken soesjes, ipv slagroom, of als een tussenlaagje in een vruchtentaart.

lotion snippers en een blog award

Vorig jaar zag je ineens op het internet allemaal berichtjes over het maken van lotion bars, en hoewel de meeste recepten identiek waren, had elke blogster er haar eigen draai aan gegeven door de ingrediënten op te laten stijven in een andere vorm.
Vierkant, rond, met een afbeelding, ze waren allemaal mooi en ik dacht ook een origineel steentje bij te kunnen dragen met mijn hartjes lotion bar ;-).

Ik had er zelfs al een blogje over geschreven waarin ik enthousiast vertelde dat mijn droge, kriebelende winterhuid tot het verleden behoorde, maar dit nog niet "gepubliceerd".

Gelukkig maar, want hij beviel me niet!

Voor degene die de lotion bar nog niet kent:
Je neemt gelijke delen bijenwas, cacaoboter en sheabutter.

Je laat dit samen au bain Marie smelten en je giet het in een vorm om op te stijven. Je hebt nu een, op een stukje zeep gelijkend, blokje waar je alleen maar mee over je huid hoeft te wrijven. Door de warmte van je huid smelt de lotion een beetje en er blijft een dun laagje op je huid achter. Een super idee toch?

Nou, ik gebruik lotion ná het douchen in de winter, en aangezien onze douche geen verwarming heeft, is mijn huid na het afdrogen ook niet zo heel warm. Dan werkt ie dus helemaal niet. Bovendien vond ik het met deze verhoudingen een veel te hard blokje. Het moest echt eerst even vlak bij de kachel gehouden worden voordat er iets te smeren viel.
Dit is natuurlijk heel simpel op te lossen door er minder bijenwas in te doen en daar heb ik dan ook mee geëxperimenteerd. Het ging al een stuk beter doordat het veel zachter was, maar na een aantal keren gebruiken vond ik het eigenlijk wat onhygiënisch worden (misschien zat dit alleen tussen m'n oren hoor, het blokje zag er nog best wel appetijtelijk uit).
Ik dacht loos te zijn en ging alles raspen zodat ik een snufje tussen m'n vingers kon pakken..........nee, ook geen goed idee want een aantal van die vette kruimels liggen dan zomaar op de grond en dat geeft ook weer extra werk. Mijn hele huidverzorgingsplan lag aan duigen!

En nu? Bingo! Deze snippers zijn het helemaal voor mij.
Wil je ze ook maken?
Ik deed het zo.

Kies de voor jezelf prettigste verhouding, gelijke delen bijenwas, cacaoboter en sheabutter of, voor de zachtere variant (aanbevolen), de helft van de hoeveelheid bijenwas, (of kies een recept via de link in de eerste regel).

Laat het in een bakje (au bain Marie) langzaam smelten en leg een vel bakpapier in een bakvorm of iets dat daar op lijkt.

Schenk je, nu nog vloeibare, lotion op het bakpapier en als het hard is, maar nog wel een beetje lauw, snij je het in stukjes. 

Je kan ze net zo klein of dun maken als je zelf prettig vindt. 

En vallen ze toch tegen omdat ze te hard, zacht, dik of groot zijn.........omsmelten en meer bijenwas of iets amandelolie erbij is geen enkel probleem!

De winter is gelukkig nog niet voorbij :-((

...................................................................................................

Door haar ben ik genomineerd voor een blogaward! En daar ben ik heel blij mee!
Nu had ik er ook ooit al eens eentje van haar gekregen en deze toen niet aangenomen.
Niet omdat ik hem niet hebben wil, maar als je de award accepteert moet je ook een aantal "opdrachtjes" uitvoeren.
Het beantwoorden van de 11 vragen van Maaike.........ach dat lukt vast wel, al zou menigeen raar opkijken van mijn antwoord op vraag 10 ;-).
Zelf 11 vragen bedenken is ook niet zo'n probleem, maar dan komt het!
Elf andere blogs nomineren........kijk, daar wringt h'm voor mij nu net de schoen.
Dat vind ik zó moeilijk, elk weblog heeft zo zijn eigen toegevoegde waarde, want wáár je ook over blogt, als er ook maar één persoon iets aan je berichtje heeft heb je eigenlijk al een steen in de rivier verlegd.
Ik kan dus voor mijn gevoel niet elf mensen nomineren zonder alle anderen tekort te doen.
En daarmee kan ik dus ook niet aan de voorwaarden voldoen om een award te accepteren.

Of............ zou het ook zó mogen?

Niet officieel, maar stiekem voor één keer, geef ik deze award symbolisch door aan al mijn blogcollega's.
Als dank voor de energie die jullie steken in een nieuw berichtje om mij en alle andere lezers steeds weer te inspireren over zoveel verschillende onderwerpen !!