02-06-2014

kleefkruid voor de huid



Kleefkruid, wie kent het niet. 
Vroeger plakte je, als pesterij, een stengel bij iemand op de rug. Een heel makkelijk "klusje", want kleefkruid doet zijn naam eer aan!

Kleefkruid is een beetje een buitenbeentje. Aan de éne kant is het slap, en zonder andere planten naast zich om zich aan op te trekken (lees: aan vast te kleven), ligt het plat op de grond. Je vindt kleefkruid dan ook altijd tussen andere planten.  Men noemde het vroeger ook wel aparinè, wat zoiets betekent als "zij die zich vastgrijpt".


Aan de andere kant is het ook heel sterk! Menig oogstmachine werd vroeger noodgedwongen stilgezet omdat kleefkruid de boel blokkeerde.

Bij het maken van kleefkruid-olie is het óók een buitenbeentje. Waar je bij andere kruiden alles in een pot kunt doen, het kunt overgieten met een olie en lekker een aantal weken in het zonnetje kunt laten staan om te trekken, heeft kleefkruid een hekel aan deze behandeling. Grote kans dat het zal gaan schimmelen en stinken. Kleefkruid-olie maak je dan dus bij voorkeur op de volgende manier:

Je plukt een flinke handvol en snijdt het in kleine stukjes.



(Kijk ondertussen ook eens naar de stengel, die is namelijk vierkant.



Maar.......als je even voorzichtig peutert vind je een verrassing. Binnenin zit ook nog een "stengel" en die is rond.)



Van dit fijngesneden kleefkruid kun je nu een olie maken op de volgende manier:

-Verwarm wat olijfolie en laat hier het kleefkruid zachtjes een poosje in trekken, na het zeven heb je een mooie donkergroene olie die je of zó kunt gebruiken of gebruik het als basis voor een zalf of crème.
Olijfolie is jeukstillend.

In plaats van olie kun je ook direct een zalfje maken:

-Smelt wat kokosvet au bain-marie en laat hierin de stukjes trekken. Na het zeven en afkoelen is het mooi groen.
Kokosvet werkt helend en verzachtend.

-Smelt wat roomboter au bain-marie en laat het kleefkruid hierin trekken, ook dit geeft een groen zalfje.

 

De geneeskrachtige werking van kleefkruid voor de huid is trouwens al heel lang bekend. In oude kruidenboeken kom je het ook al tegen als hulpmiddel bij huidproblemen.
Kleefkruid is reinigend en ontsmettend en vooral droog eczeem kan er aanzienlijk door verbeteren. Ook bij andere huidproblemen (zonnebrand) kun je kijken of kleefkruid wat verlichting kan geven.

En dan nog dit:
-Heb je kippen, geef ze dan af en toe wat kleefkruid, daar zijn ze gek op. Ook een konijn of cavia zal je dankbaar zijn.
-Zelf kan je ook kleefkruid eten, zolang het nog geen zaad heeft gevormd. Het smaakt licht bitter. Pas op dat je dit niet gaat controleren met rauw kleefkruid, ik ken iemand die dat heeft gedaan en er erg lang last van heeft gehad doordat er een stukje achter in de keel bleef kleven.
-Van de zaadjes schijn je een lekker kopje koffie te kunen zetten door de zaadjes te drogen, dan licht te roosteren en te vermalen. In andere boeken staat dat daarvoor juist de wortel gebruikt wordt.
Met die wortel kan je trouwens ook mooi rood verven....een experimentje dat ik ook graag eens zou willen proberen maar waar ik al járen tegenaan hang want kijk nou......


.......zo'n hoge plant en dan zo'n miserabel worteltje.

26-05-2014

vlierbloesemhoning en -water



Ieder jaar wordt mijn geduld danig op de proef gesteld.
Op facebook en verschillende blogs zie ik vlierbloesemsiroop en andere vlierdelicatessen voorbij komen, ik moet wachten......onze oude vlier is namelijk niet zo snel. Ze staat vol in de wind en ook haar noordelijke standplaats zal daar mede verantwoordelijk voor zijn.
Weken lang hangt ze tegen de bloei aan.......en kan ik er niets mee.



Totdat.....
Kijk....dit wil ik hebben. 



Deze bloem ging in de honing. Als je gecharmeerd bent van de smaak van vlierbloesem (lang niet iedereen kan het waarderen), dan zul je dit ook lekker vinden, tenminste als je ook van honing houdt.
De bloemscherm druk je, ongewassen, in een potje vloeibare honing en laat het daar 24 - 48 uur rustig trekken.
De honing krijgt een heel subtiel, maar toch zeer duidelijk aanwezig, vliersmaakje. (Helaas is deze honing niet zo heel lang houdbaar, een wintervoorraadje zit er dus niet in.)
Op een vers (zelfgebakken) broodje is het een ware traktatie!



Als je de bloemscherm weer uit de honing trekt (ik laat het steeltje er een klein stukje boven uitsteken), gooi je dit natuurlijk niet weg. Er zit nog heel veel vlierbloesemhoning aan en dit kunt je gebruiken voor een fles vlierbloesemwater. 
Samen met wat schijfjes citroen en één of twee nieuwe verse schermen laat je dit een nachtje trekken in water.
De dan de volgende dag..............hmmmmm!



Nog meer vlierbloesemrecepten?

       Turkish delight

        Bavarois

19-05-2014

freubelen met houtlijm



Een paar jaar geleden leerde ik dit "trucje" met houtlijm en spuitverf. Het is heel simpel en met deze techniek kun je echt heel veel verschillende kanten op. Plantenstekers, kado-labels, sieraden en nog veel meer.

Nodig:
-houtlijm
-spuitverf (zilver)
-waxine lichtje 
-stevig papier (bruine papieren zakken "doen" het erg goed)
-en, als je b.v. een planten- bloemensteker wilt maken, een satéprikker



Knip het figuur dat je wilt hebben twee keer uit, en plak ze met houtlijm op elkaar met de satéprikker er tussen. Wil je iets anders maken, zonder satéprikker, knip dan je figuur uit met aan één kant een beetje extra waar je een wasknijper als handvat op kunt zetten. Dit kun je er als het helemaal klaar is dan weer afknippen.



Smeer dan je figuur in met houtlijm......een dikke laag!



Steek je kaarsje aan en beweeg de gelijmde kant heen en weer vlak boven het vlammetje.



Het oppervlak zal zwart worden en de lijmlaag plakt niet meer omdat de bovenkant al droog is door de warmte van je vlammetje.



Omdat er zovéél lijm op zit is de onderlaag nog vloeibaar. Met een tissue om je vinger kun je het een beetje in elkaar schuiven. 



Ga net zolang door totdat je tevreden bent en laat het dan eventjes drogen. Het is niet erg als er hier en daar weer stukjes papier te zien zijn, na het spuitverven valt dat helemaal niet meer op.



Van die kleine spaanplaten doosjes zijn op deze manier ook eenvoudig om te toveren......



Mooi hè?

12-05-2014

rabarcello



De rabarberplant staat al heel lang (meer dan 5000 jaar!) bij de mens in de belangstelling als geneeskruid (vrnl. de wortel van de Russische rabarber).
Pas rond 1600 ontdekt een hofbotanicus van de Engelse koning dat rabarberstelen ook gegeten kunnen worden. Denk niet dat iedereen toen direct enthousiast was.......nee, het duurde toen nog meer dan 200 jaar voordat het ook echt als groente bekendheid kreeg. 
Zou dat misschien iets te maken kunnen hebben met de verlaging van de suikerbelasting in de 19e eeuw? 
De prijs van suiker ging toen namelijk zover omlaag dat het ook voor de gewone man betaalbaar werd. 
Rabarber is zuur en kan wel een beetje suiker gebruiken..........(al eten ze het soms in Koerdistan rauw met wat zout).

Ik maakte een rabarberlikeur, die het beste ijskoud gedronken kan worden op een warme zomeravond.

Je vult daarvoor een pot met gewassen en in stukjes gesneden rabarber. Hoe roder de stelen, hoe mooier de kleur van je drankje. Doe er suiker bij, reken op ongeveer 200 - 400 gram per kg rabarber. Je kan, als het klaar is en nog niet naar je zin, altijd suiker toevoegen, begin dus voorzichtig. In plaats van suiker kun je natuurlijk ook kiezen voor een ander zoetmiddel. Voeg ook één opengesneden vanillestokje toe per 500 gram rabarber en giet er alcohol over totdat de stukjes (ruim) onderstaan. Je kunt Wodka gebruiken maar Jenever of Brandewijn kan ook.. 
Laat alles 3 tot 6 weken op een donkere plek trekken en probeer regelmatig even te schudden om de suiker op te lossen. Dan de rabarbersukjes eruit zeven (en b.v. door de yoghurt doen) en je likeur nog een poosje laten rusten en narijpen. 



Variatie mogelijkheden 
i.p.v. een vanillestokje:
-een stukje gember
-wat kruidnagel, kaneel en steranijs

De bloem van de rabarber is imposant en doet het goed "op de vaas". Bovendien kan de plant, als je de bloem weghaald, energie steken in het opbouwen van voldoende reservestoffen voor het volgende jaar. Om diezelfde reden wordt ook afgeraden om na de langste dag nog stelen te oogsten.

05-05-2014

lijnzaad crackers



Lekker als ontbijt maar meestal neem ik ze´s middags bij een kopje (kruiden)thee. Ze zijn simpel en snel te maken door een rijpe banaan heel fijn te prakken en hier 40 gram heel lijnzaad en 40 gram havermout aan toe te voegen. Een snufje zout mag er dan ook nog bij.



Alles heel goed mengen en op een velletje bakpapier tot een dunne koek uit spreiden.
Met een mes alvast even voorsnijden.



Bak ze dan ongeveer 30 minuten in een voorverwarmde oven van 180 graden.



Door de banaan zijn ze iets zoet en smaken dus het beste met zoet beleg zoals honing.


Lekker en gezond!!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
01 09 10 11 12
Blogging tips