17-11-14

pompoen muffins met een bite


Pompoenen heb ik echt moeten leren waarderen. Vroeger, toen ik een jong meisje was, kende ik ze helemaal niet. Ik kan me ook niet herinneren dat mijn moeder ooit één keer iets met een pompoen heeft gemaakt. 

Later waren het vooral  die vreemde en wat "alternatief" georiënteerde snuiters die het wel eens aten. Ja......zo keken wij thuis 50 jaar geleden naar die mensen die pompoenen aten..... mensen die ook blij waren met een vlierbloesemscherm en later in het seizoen de bessen uit diezelfde boom plukten om op te eten........wisten wij veel.

En nu? Nu staat hier ook regelmatig pompoen op het menu (én ben ik blij met een vlierscherm en pluk ik de bessen!) 
Voortschrijdend inzicht? ("Je oorspronkelijke koers laten varen als gevolg van nieuw verworven kennis" schreef Kees Thies in één van zijn columns). 
Ik denk het wel.

Deze pompoenmuffins met een bite zijn ook erg smakelijk. De bite wordt geleverd door de pompoenpitten die er in zitten. Pompoenpitten bevatten veel gezonde stoffen, al heb ik me eens laten vertellen dat de pompoenpitten uit de s.markt soms courgettezaden zijn. 

Voor 12 muffins heb je nodig:
-50 gram pompoenpitten
-120 gram bloem
-1 theelepel baking soda
-mespunt bakpoeder
-80 gram suiker
-50 ml olie
-150 gram geraspt pompoenvlees
-1 groot ei
-snufje zout
-1 theelepel kaneel
-1 theelepel vanille-extract

Verwarm de oven voor op 160 graden.
Rooster de pompoenpitten in een pan of in de oven.
Klop het ei met de suiker goed door elkaar en voeg de olie toe.
Roer er vervolgens het zout, de kaneel en het vanille-extract (overslaan als je het niet hebt) door en daarna de bloem met de rijsmiddelen (je kan ook alleen 1 volle theelepel bakpoeder gebruiken).
Tenslotte gaan de pitten en het pompoenrasp er bij.
Bak ze vervolgens in ongeveer 30 minuten gaar.


Omdat je voor 12 muffins niet de hele pompoen nodig hebt, is er genoeg over voor een heerlijk verwarmende kop pompoensoep.
Eenvoudig gemaakt door een uitje te fruiten in wat boter, er een uitgeperst teentje knoflook aan toe te voegen en vervolgens de pompoenblokjes ook even mee te bakken.
Water erbij zodat het goed onderstaat en ook wat bouillon (poeder of blokje). Koken tot de pompoen zacht is en dan even de staafmixer er door.
Helemaal lekker als je er ook wat komijnpoeder door doet, ongeveer een theelepel per halve liter soep.


Wij aten deze soep na een heerlijke herfstwandeling in het bos. 


De zon scheen prachtig door de bomen en er waren nog paddenstoelen......


heel veel paddenstoelen.


Prachtig om te zien....


al deze "bloemen van het bos".

10-11-14

Trail mix en een docu


Nu het 's avonds eerder donker wordt zijn we ook eerder "binnen". Er wordt dan gelezen, nieuwe handwerkprojecten worden opgestart en we kijken tv. Dat tv kijken is nog best een "probleem", er zijn maar weinig programma's waar wij onze aandacht tot het einde bij kunnen houden. Het liefste kijken we naar informatieve programma's waar we "wat aan hebben". Het zal misschien wel aan de leeftijd liggen......hoe vaker we ergens "niet op kunnen komen" (seniorenmomentjes),  hoe groter de behoefte om nieuwe informatie op te slaan......of zo iets :-).

Onder het kijken wordt er hier ook regelmatig geknabbeld en homemade Trail mix b.v. vinden we erg lekker. Het is eigenlijk gewoon een soort studentenhaver, maar ik vind trail mix echt zoveel lekkerder klinken.

Het lukt eigenlijk nooit om twee keer dezelfde mix te maken tenzij je alle ingrediënten nauwkeurig afweegt, iets wat aan mij niet is besteed. Gewoon alles in een kom, even schudden en klaar!


Je kunt er ook ongelofelijk mee variëren! Hier gebruik ik ongeveer gelijke delen:
-cranberrie's (gedroogd)
-pompoenpitten
-rozijnen
-zonnebloempitten
-gojibessen
-walnoten
-chocolade druppels (zoete bonus)

Het is qua kleur ook een echte herfstmix.

Variëren kan met bananenchips, pinda's, pistachenoten, amandelen, pecannoten, lijnzaad, kokossnippers enz. enz. Of voeg eens wat kerrie, gemberpoeder, kaneel oid. toe. De zaden eerst roosteren kan ook. Je ziet, de mogelijkheden zijn haast eindeloos.

Intussen hebben wij (eindelijk) de hdmi-kabel ontdekt en kijken nu regelmatig iets van you-tube in plaats van tv. De documentaire die we afgelopen week keken is een "oudje", een film van de BBC uit 2009, "A farm for the future" en Nederlands ondertiteld.


Zeker de moeite van het kijken eens waard als je dat nog niet hebt gedaan.



Verder zijn wij ook erg gecharmeerd van de colleges van de Universiteit van Nederland, er zit haast voor iedereen wel iets interessants bij! Misschien moet ik die trail mix toch maar gewoon weer studentenhaver gaan noemen.......?

Hebben jullie nog goede kijk-ideeën? 
Voel je dan vrij om ze bij de reacties te plaatsen, de winter moet immers nog beginnen!

03-11-14

verrassende kwee


De kweepeer komt oorspronkelijk uit de regio rondom de Kaspische zee en is inheems in Iran, Armenië, Azerbeidzjan en Georgië. In Europa is de kweepeer vooral in zuidelijke landen te vinden.
(Dit en meer kun je allemaal lezen op de site van Okke.) 
Gelukkig heeft een vriendin er ook eentje staan in haar tuin in het Noorden van Nederland!
Van haar krijg ik elk jaar een aantal van deze heerlijk geurende vruchten. 

Er zijn ook een heleboel verschillende rassen, allemaal met hun eigen vorm en smaak. Zo zijn er kweeperen met een peervorm maar ook kweeperen met een appelvorm. Het is duidelijk.....ik heb de appelvorm.

Een aantal gebruik ik voor een likeur, die erg lekker is om te drinken bij speciale dagen als Kerst en Oud en Nieuw.

Het is een heel simpel recept:
-1 liter brandewijn
-500 gram kwee (of meer)
-1 steranijs
-1 kaneel stokje
-(bruine)suiker (iets tussen de 150 en 400 gram)

De kweeperen in schjfjes snijden en in een goed af te sluiten pot leggen samen met de steranijs en kaneel. Suiker erover en ook de alcohol. Regelmatig schudden tot de suiker is opgelost.
Na een aantal weken even proeven of je nog suiker toe zou willen voegen.
Op internet zijn nog veel meer recepten te vinden. Allemaal net even anders. Kijk eens hier of hier.


De pitten van deze vrucht moet je niet weggooien! Ze zijn een waardevolle aanvulling in je huisapotheek!


Van deze pitten kun je een gel maken enkel en alleen door de hele pitten te weken in een beetje warm water. Doordat ze veel slijmstoffen bevatten, verandert het water snel in een dikke slijmachtige substantie.
Op onderstaande foto zie je al een heel klein laagje om de pitjes verschijnen.


Het valt niet mee om iets wat je eigenlijk moet voelen, op de foto te krijgen, maar na een paar uur zakken de pitjes na het schudden niet meer naar de bodem van je potje.


Deze gel kun je gebruiken op een doge, schilferige huid, kloven of schrale lippen.
Ook wordt het gebruikt bij keelklachten, je kunt daar hier meer over lezen.
Deze gel is natuurlijk niet zolang houdbaar. Je kan dit ook maken door in plaats van water, alcohol te gebruiken. Het is dan veel langer (járen) houdbaar.
Wel even opletten of je huid dat kan verdragen mocht je het daarvoor willen gebruiken.

Ook gingen er een paar kweeperen in een cake die wij hier erg lekker vinden.

Je snijdt daarvoor het vruchtvlees in kleine stukjes welke je even kookt in een heel klein beetje water tot ze zacht zijn.
Dan maak je een cakebeslag naar eigen recept en roert er de kweestukjes door.


De bovenkant van de cake kun je versieren met schijfjes kwee die je ook eventjes voorkookt.


Dan je cake bakken op de gebruikelijke manier.
Erg lekker!!!


Nog twee kweeperen zijn er over, deze week daar maar eens een potje jam van koken.

"Mijn" ras kweeperen wordt niet zo mooi rood-bruin. Voor de smaak maakt dat geen verschil, alleen kan je eigen product er dus iets anders uit gaan zien.

Heb je nu héél véél kweeperen? Op internet kwam ik dit tegen. 

En toen......toen kwam daar zomaar de 1000 ste volger. Een "jong" blog Crafts & Skills.
Klinkt in ieder geval veelbelovend!

27-10-14

BOE, het maizenaspookje


Nee, met halloween heb ik niet zo veel, of eigenlijk helemaal niets. Wat ik wél leuk vind zijn nieuwe, voor mij onbekende, "technieken". 
Op "every day is a crafting day" zag ik een poosje terug een "zwevend spookje" en dit werd gemaakt met de meest simpele ingrediënten. Zou het nou echt zó makkelijk zijn?
En daar kom je natuurlijk alleen achter als je het eens probeert.

De benodigdheden waren zo bij elkaar gescharreld:

-plastic (water)flesje
-piepschuim balletje (styrofoam heet het tegenwoordig)
-stukje elektriciteitsdraad/pijpenrager o.i.d.
-maizena
-dunne, hele lichte witte "stof" (ik gebruik een niet steriel gaasje)
-evt. 2 watterschijfjes o.i.d.
-stukje zwart vilt (niet te vinden op de foto - vergeten :)


Buig het draad in de juiste vorm. 
Twee "armen", een stukje dat in de hals van het flesje past en een enkel stukje waar je het hoofd op kan vastzetten.
Ik kan me wat geknutsel met takjes ook voorstellen als je geen draad hebt.
De watterschijfjes gebruikte ik in de hals zodat het wat steviger stond.


Ik gebruik maar een heel klein stukje van het plastic flesje. 
Mijn eerste spookje was mislukt en kon niet zonder mijn hulp staan toen ik het hele flesje gebruikte. Het is namelijk erg belangrijk om een gedeelte van de stof als "voet" te gebruiken, mijn eerste spookje had alleen een paar punten. 
(Bij een grotere fles heb je dus ook een veel groter lapje nodig.)

Maak dan een stevig papje van maizena en water, het moet nog net vloeibaar zijn.
Op de betreffende site gebruiken ze een spuitflacon maar wat een ellende.....bij te wéinig maizena wordt het spookje niet stijf (maar spuit het wel goed) en bij tevéél maizena verstopt de spuitmond. Echt veel makkelijker is het om je lapje even te weken in het maizenapapje en het een klein beetje uit te knijpen.
Het lapje wordt dan op het frame gehangen en in (spook)vorm gebracht waarbij het dus erg belangrijk is dat er een vlakke onderkant is.

Na 24 uur is het droog en stevig en kun je het er voorzichtig afhalen. 
Plak er dan nog twee oogjes op.


Een echte spookverschijning.......brrrr.

20-10-14

paardenkastanje, wat doe je ermee?


Ben jij óók iemand die altijd in de herfst die eerste glimmende kastanjes op moet rapen? Iemand die de neiging niet kan weerstaan om ze gewoon maar te laten liggen? Mooie, verse, glimmende kastanjes, de helft nog in de bolster,



aahh...., ze glijden zo je jaszak in ;-).
Bij mij gebeurt dat regelmatig!

Rare naam eigenlijk, paardenkastanje (Aesculus hippocastanum).
Men vermoedt dat het (vroegere) gebruik van de kastanje als paardenvoer de reden voor deze benaming is, het werd aan drachtige merries gegeven, vooral in Turkije, waar de boom oorspronkelijk ook vandaan komt.

Maar goed, je jaszak zit vol. En nu....wat moet je er eigenlijk mee?
Eetbaar zijn ze niet (in tegenstelling tot de tamme kastanje) maar ook zeker niet nutteloos!

Snij eens een paar kastanjes in stukjes, met schil en al, en stop ze in een potje.
Giet hier dan een dubbele hoeveelheid jenever overheen en laat het, terwijl je elke dag even schudt, een drietal weken trekken. Daarna goed zeven door een doek.
Je hebt nu een kastanje tinctuur die je uitwendig kunt gebruiken als smeersel bij aambeien, vermoeide benen en spataderen (voorzichtig).

Vind je het te "kliederig" met tinctuur dan kun je er ook heel eenvoudig een gel van maken.
Door 100 ml tinctuur roer je 1 gram xanthaangom, met dank aan "de groene zon". Even laten staan en dan in een potje of tube schenken.


Heb je last van winterhanden en/of -voeten, dan kun je ook een kompres maken door over een handje vol gemalen kastanjes 250 cc kokend water te gieten en dit 10 minuten te laten trekken.


En wat ook leuk is om eens te proberen......het maken van je eigen zeeppoeder.
De kastanje bevat namelijk veel saponinen ofwel zeepstoffen. Maal er eens een paar fijn, zonder de bruine schil.


Met dit "poeder" in een lapje gewikkeld, kun je nu de was doen. Dat er zeepstoffen inzitten kun je zelf controleren door wat poeder met warm water, in een potje met deksel, flink te schudden.
Er zal een mooie schuimlaag te zien zijn. 
Dit poeder kun je ook drogen. De was zou er helderwit van worden.


Sommige bronnen vinden het niet lekker ruiken, anderen waarschuwen voor een bruine verkleuring van de was, twee dingen die ik zelf niet echt herken.
Wel wordt gewaarschuwd voor het afvalwater, dit vinden de vissen niet fijn, dus liever niet lozen op het oppervlaktewater.


Wist je trouwens dat:
-de kastanje "pas" rond 1600 in Nederland (botanische tuin Leiden) groeit?
-de kastanje "pas" laat in de 19e eeuw in de kruidengeneeskunde wordt gebruikt? (Met dank aan de Franse arts Arnault de Vevey.)
-de kastanje, als poeder gemengd door het gietwater, wormen verdrijft uit de kamerplantenpot?
-de kastanje al heel lang in de linker broekzak wordt gestoken bij reumaklachten? (Elke dag even oppoetsen.)
-het kastanje(zeep)poeder ook goede diensten kan bewijzen bij paarden met koliek? Zij krijgen dan een schep door het voer.


En mocht je toch ook eens wat schapenwol willen gaan verven, probeer dan dit simpele recept met de groene bolsters:

150 gram bolsters 1 nacht laten weken in water met één lepel ammonia.
De volgende dag alles 30 minuten koken, de ongebeitste wol in het verfbad doen en 90 minuten tegen het kookpunt aanhouden.
Je krijgt dan een mooie, kleurvaste, bruin/beige kleur.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
01 09 10 11 12
Blogging tips