ginja em aguardente

Toen wij hier net kwamen wonen was ik verrukt van het feit dat er voor het huis een klein kersenboompje groeide. Manlief wilde hem direct kwijt, maar ik heb net zo lang alle gezonde voordelen van eigen verse kersen opgenoemd dat ie overstag is gegaan. Ik ben namelijk gek op zoete, dieprode kersen!
Ik zag mijzelf in het voorjaar genieten van de bloesem........ik zag mijzelf aan het einde van de zomer met een rieten mandje kersen oogsten...........ik zag datzelfde mandje overvol in de keuken staan.........ik zag mijzelf potten vol ingemaakte kersen de kelder in sjouwen........

De realiteit is, zoals wel vaker, minder romantisch, de afgelopen jaren hebben we eigenlijk maar een paar keer een kers van de boom gehad en dat was ook nog eens alles behalve een smaaksucces.
Spreeuwen zijn de boosdoeners, die komen massaal langs als de kersen net rood worden en ze gunnen mij alleen de pitten.

Eerst kon ik daar nog wel enige dankbaarheid voor opbrengen, een kersenpittenzakje was nu immers zo gemaakt maar van de geur van deze warme pitjes werd ik echt niet vrolijk. Bah, wat ruikt dat onaangenaam.

Of ik nu nog zo blij ben met die inmiddels flink uit de kluiten gewassen kersenboom?

Tja......we hebben een houtkachel hè?

Maar terug naar de wat exotisch klinkende blogtitel, het is "slechts" een simpele kersenlikeur, maar echt heel erg lekker!

Het oorspronkelijke recept zou afkomstig zijn van de cisterciënzer monniken, zij gebruikten hiervoor een zure kers, de morel of de kriek. 

En nu komt het:

In Portugal heet de morel de ginja, en is daar sinds de vijftiende eeuw een veel voorkomende vrucht die gewoon in het wild groeit. Halverwege de achttiende eeuw ging men deze ginja combineren met alcohol, met aguardente of te wel "vurig water". En dan krijg je "ginja em aguardente". Er zijn inmiddels verschillende recepten voor deze likeur, die men ook wel liefkozend "ginjinha" noemt.  Ik gebruik het onderstaand recept.

Ginjinha

-150 gram kersen, de pit mag er ook bij (ik had diepvriesfruit)

-70 gram suiker (minder kan ook)

-alcohol tot de kersen onderstaan (ik nam jenever)

-1 kaneelstokje

Alles in een ruime pot doen en minstens een half jaar in het donker laten rusten.

Dan de kersen eruit zeven en een schwarzwalder kirschtorte bakken en van de likeur genieten, maar met mate!

Oh, en mocht je nu behoorlijk onder de indruk zijn van mijn kennis:

ach, het meeste staat gewoon HIER ;-)

denappel bloemen

Zou je willen dat je kon toveren? Dat je een sparappel aanraakt met je toverstaf en dat het dan verandert in een bloem? 

Helaas, dat kan niet hè, maar het voelt wèl een beetje als toveren als deze bloem zomaar tevoorschijn komt. 

Maar eerst moet je even de handen uit de mouwen steken, dus de snoeischaar en het lijmpistool erbij pakken. En dennen- of sparappels natuurlijk, droog en open dus niet net gezocht in een vochtig bos. Ook een stukje vilt en kralen heb je nodig.

Je begint met het lostrekken van de schubben van de sparappel. Dit gaat het makkelijkst als je aan de onderkant begint. Meestal zit er nog een scherp, hard puntje aan, knip dit eraf.

Knip een rondje uit je vilt en begin de schubben van buiten naar binnen op te plakken.

Maak hem zo helemaal vol

en plak een kraal in the middle.

Ook van een dennenappel kun je een bloem maken, 

je hebt er alleen wat meer kracht voor nodig om de schubben los te krijgen. Dit gaat (redelijk) goed met een snoeischaar. Ook deze schubben even recht afknippen.

De bloemen worden op dezelfde manier gemaakt, je kunt zowel de donkere buitenkant gebruiken

als de binnenkant.

Het plakken met een lijmpistool vond ik trouwens niet zo handig, het was veel makkelijker om alleen het patroon in een vlammetje te houden en hiermee langs de schubben te strijken.

Je kunt de bloemen voor allerlei decoraties gebruiken. Ik ga er nog een stelletje maken en dan op een mooie tak lijmen. Mogelijkheden genoeg!

vlierbessen hoestdrank

Behalve voor lekkere jam, siroop en vliersnoepjes, kun je met de vlierbessen ook een goede medicinale hoestdrank maken.

Neem
-2 kg vlierbessen (alleen de rijpe, donkere bessen gebruiken)
-2 à 3 kaneelstokjes
-stukje gemberwortel
-12 kruidnagels
-suiker (oer-, riet-)

Kook 0.75 liter water met de kaneelstokjes, kruidnagels en het in stukjes gesneden stukje gemberwortel gedurende drie kwartier in een pan met de deksel erop.

Na die drie kwartier gaan de vlierbessen er bij en je brengt de massa aan de kook, tot de bessen zijn geknapt.
Laat dan alles uitlekken door een speciaal voor dit doel gekochte of bewaarde theedoek (hij wordt nooit meer helemaal schoon) en knijp de bessen, na afkoelen, zoveel mogelijk uit.

Het sap ga je meten (je krijgt bijna 2 liter van 2 kg bessen) en per 1 liter sap doe je er 250 gram suiker bij. Dit kook je weer op en je giet het direct, kokend heet, in donkere flesjes.

Omdat er, in verhouding tot jam en siroop veel minder suiker inzit, heb je dus ook een veel kwetsbaarder product. Het is daarom erg belangrijk dat je flesjes schoon zijn. Afwasschoon is misschien niet voldoende, kook ze liever even uit.
Neem ook niet te grote flesjes, als het eenmaal aangebroken is moet het binnen een paar dagen op, ongeopende flesjes zijn ongeveer een jaar houdbaar. En plak een etiket op je flesjes, ik ben vaak eigenwijs geweest en mijn geheugen overschat.........

Hier kun je nog meer huismiddeltjes vinden die je kunt maken en gebruiken bij hoest.
Wist je trouwens dat je vlierbessen prima in kunt vriezen? Je kunt dan altijd nog kiezen wat de eindbestemming gaat worden. Ik heb wel eens midden in de zomer een vlierbessenhoestdrankje staan koken omdat alles al op was.

Helaas doen mijn vlieren het niet zo goed dit jaar, weinig bessen en het beetje dat er aan zit is wordt  opgegeten door de vogels. Kijk nou, dat schiet toch niet op?

Daarom was ik heel blij dat ik van deze boom mocht plukken.

Wat een overvloed!!!!!

Heb je nog een paar vlierbessen over dan kan je dit recept uit  "Natürlich gesund mit Holunder" eens proberen (en laat me even weten hoe het smaakt).

Vlierbessensoep

1/2 liter water
300 gram vlierbessen
50 gram honing
sap van 1 citroen
2 eetlepels slagroom
2 eetlepels pistachenootjes

De eerste vier ingrediënten met de staafmixer fijnmaken. De verkregen puré kort opkoken.
Zo heet mogelijk in borden scheppen en garneren met stijf geslagen slagroom en wat pistachenootjes.

't Lijkt me niks.

fimo slakken

Als je twee mensen ziet wandelen waarvan hij omhoog kijkt en zij naar beneden, is het mogelijk dat wij dat zijn. Manlief kijkt altijd omhoog op zoek naar "vreemde" vogels, ik kijkt naar de grond op zoek naar "vreemde" plantjes. We lopen meestal ook niet naast elkaar. Dat wil niet zo goed, als je niet recht vooruit kijkt loop je soms scheef en als we dat beiden op het zelfde moment zouden doen dan kán je elkaar tegen het lijf lopen. Dat is meer dan dertig jaar geleden al eens gebeurd, dus lopen we nu achter elkaar.

Dat aldoor maar naar beneden kijken heeft me trouwens geen windeieren opgeleverd, altijd vind ik steentjes, veertjes, botjes en dat soort dingetjes. Ook veel lege slakkehuisjes, ze liggen in elk plantsoen en ook gewoon in de tuin. Vele ideetjes zijn in me opgekomen hoe die huisjes te hergebruiken, de meeste onpraktisch, of onhaalbaar.

Totdat ik het aangebroken pakje fimo klei weer tegen kwam. 

Als ik nu eens...............

Ik maakte een rolletje,

de voor- en achterkant kwamen iets omhoog en de zijkanten werden wat afgeplat.

Voelsprieten erop,

en huisje passen.

Terwijl de slakken in de oven stonden, poetste ik de vale huisjes op met wat olie.

Het erop plakken van de huisjes ging natuurlijk weer met mijn pistool.

Daarna dennennaalden en andere herfstachtige dingetjes in mijn houten schaal gedaan en de slakken konden aan tafel.

lomografie?

Een poosje geleden...................

Maandagmorgen , iedereen is weg en het huis is ongewoon stil. Tijd voor een kopje koffie. Ik lees in de krant een artikel over lomografie. Ik ken het woord niet maar het is de bedoeling dat je foto's snel maakt, uit de losse hand, zonder na te denken.

Je kunt, volgens hetzelfde artikel, ook fotograferen met rolletjes, je krijgt dan typische lomofoto's.

Wat voor rolletjes ze gebruiken weet ik niet maar ik heb m'n eigen rolletjes in de wc liggen :-).

En je moet er niet bij nadenken, nou, dat past me wel!

Ik ben het direct gaan proberen. (dat is een beetje een afwijking van mij, alles willen proberen)

Ik heb maar een eenvoudige camera en een interessant fotobewerkingsprogramma heb ik ook niet. Knippen en de belichting is eigenlijk het enige waar ik een beetje mee kan spelen. 

Toevallig past de lens precies in de wc rol, nou dat is mooi meegenomen.

Achter huis staat een enigszins verregende dahlia, eens zien of echt elke foto lukt.

Kijk maar even mee als je de tijd hebt.

 

Mooi, die draaiing in de wc rol. De zon begint te schijnen en ik loop de tuin in om nog meer foto's te maken.

Het is leuk om te doen! Erg leuk. 

Enthousiast wil ik verder gaan maar zie, vanuit mijn ooghoek, de buurman aan komen lopen. 

Gauw naar binnen.............,

't is toch wel een beetje verdacht als je met een wc rol door de tuin loopt.